öyle işte

2012-01-19T23:34:00.001+02:00

ölücem sıkıntıdan.

şöyle bir haleti ruhiye

2012-01-15T17:09:00.000+02:00

aynen öyle işte.

Acı yok Rocky!

2012-01-11T19:52:00.002+02:00

Hepsi Hazal'a.

2012-01-08T19:35:00.000+02:00

Sen ve ben hazalimu, güçlü olmak konusunda obsesifleşmiş, obsesifleştirilmiş iki tuhaf insandık. Ki hala öyleyiz. Birbirimizi bulunca, en aciz, en kırık, en zayıf, herkeslerden sakladığımız en köhne ve kokuşmuş taraflarımızı bile birbirimize açtık. Bu ne kadar zor, en çok sen biliyorsun. Bi de en çok ben biliyorum. Ve, sadece bu sebeple bile sen iyi ki doğdun!

Çünkü ben kendimi aradıkça, seni buldum, seni keşfettikçe, kendimi keşfettim.

Bu fotoğraf, en abuk subuk tesadüflerimize bir komik atıftır!

Dünyanın en naif aşk şarkısı diye geçer, ama ben bu şarkıyı bütün naifliğiyle hep sana ithaf ederim. 22, 42 ve hatta ölmez sağ kalırsak, buruş buruş 62'lere... Hem güzel günlere, hem boktan günlere beraber girmek dileğiyle...

En orjinali. En güzeli.

whenever i'm alone with you

you make me feel like i am home again

whenever i'm alone with you

you make me feel like i am whole again
whenever i'm alone with you

you make me feel like i am young again

whenever i'm alone with you

you make me feel like i am fun again

Sevdiğim Kadınlar - Müfide İnselel

2011-12-17T16:36:00.001+02:00

Bu kadının değerini bilemediğiniz için üzülüyorum. Lisede bir adet zorunlu seçmeli (ahah) ders açılmalı ve şu şarkı işlenmeli;

bir de aslında Placebo-I know öğretilmeli ama o başka bir post'un konusu.

Sonra da sadece keyif versin diye şunlardan biraz bahsedilmeli, kız kıza dedikodu yapılmalı. Bazen sevgili sevgilimle tartıştığımızda, o işte, ben okuldaysak ve beni inatla aramıyorsa, benim kafamda dönen şarkı şu oluyor. Sonra arıyor zaten, canım benim :)

bu şarkının klibini izlerken yavşak yavşak sırıtıyorum ekrana :)

Antidepresan gibisin Müfide İnselel!

Sevdiğim Kadınlar - Sezen Aksu

2011-12-17T16:20:00.001+02:00

24 Aralık'ı, seni canlı izlemeyi, bağıra çağıra şarkılarını söylemeyi iple çekiyorum.

1) 1:02-1:05 arasındaki yavaşlamaya ölüyoruz Yalın'la.

2)Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim. Sevişen, bipolar çocuklar gibi.

3)

4)

5)

6)Alışmalı kendi yaramızı kendimiz sarmaya

7) 1:28 ve sonrası tabiki..

8) Sen kimsin, Sen ne rahat insansın!? Bırak.

9)

10) Pek çoğu gibi, bunu da bana yazdı bence.

Soluklan azıcık, bi ara ver, bi dur.

Güzel kadın

2011-12-17T15:51:00.000+02:00

Şu popüler, yerli, kadın şarkıcılar içerisinden Gülşen'i pek çok seviyorum. O nası bi güzellik öyle yahu?
Kara böcükler diye bi şarkısı vardı, hiç patlayamadı, pek çoğunuz unuttunuz bile muhtemelen, o şarkı türk-pop(!) tarihinin en büyük ayarı. Sinirlendiğimde de dilime dolanıyor. Kimseye söyleyemedim, size itiraf ediyorum :)

TOP-3

1) Sizi gidi kara böcükler! En güzel saçı makyajı bu klipte Gülşen'in.

2)

3) Bunun da başına hastayım. Yeşil elbisesine de hastayım. Hangi klipte olmak istersin desen, bu işte. Konsept de Canın Sağolsun olunca..

4) "Ben senin o terk etmelerini yerim." ahah, küfür gibi :)

2011-12-16T09:19:00.003+02:00

şüphe ediyorum ellerimden !?

Biraz Terbiye!

2011-12-12T17:23:00.000+02:00

Affetmek ve sindirmek üzerine sıkıntılarım var, evet! kendi arkadaşlarıma karışmakla kalmayıp, televizyonda bile kolay hazmedilmiş bi terbiyesizlik gördüğümde twitter'a sarılıp malum ünlü şahsiyete nası affedersin, nası sindirirsin tweetleri atıyorum.

Hele hele, içimdeki Hakan Akkaya aşkı bambaşkayken o yollu deniz'e olan kinim dağlar, tepeler, okyanuslar kadar. Terbiyesiz kadın.

2011-12-11T12:26:00.000+02:00

bazı insanlar var ki, senin hayatındaki bütün kaynakları, arkadaş kaynaklarını, ders kaynaklarını, duygusal kaynaklarını sömürür, arkadaşlık her anlamda bi alışverişken, sana bi bok vermez. benim hayatımda da var böyle biri.

postacılar işe

2011-12-10T22:29:00.000+02:00

ben yıllar sonra buraya döndüğümde şu fotoğrafları da görmek istediğime çok eminim. hem bu çocuğu, hem bu kızı pek severim zira.

bu sene bodrum'daydık, dahası denize girdiğimiz beach'te bizzat akrep nalan'la güneşlendik. büyük şerefti :)

bu fotoğraflar bana "yaz bitti" şarkısını hatırlatır. yaz bitti de yalın'ımı hatırlatır. canım yalın. şimdi belarus'larda sürtüyor yalın. önümüzdeki sene gelicem diye kandırdı beni gitti.

bugün gecelerden cumartesi, ve şu dünyanın en güzel gerçeklerinden biridir ki,

"maaile" özlüyoruz yalın'ı.

neyse.

okullar açıldığından beri köpekler gibi ders çalışıp, proje yetiştiren ben, sadece 1 quizimin olduğu bu hafta, sudan çıkmış balığa, pazarda annesini kaybetmiş 4 yaşında bir çocuğa döndüm. günler, ankara'nın bu buzz gibi havalarında, çoğunlukla sevgilimin sıcacık evinde, sınıf arkadaşlarımla, şöyle

ya da böyle geçip giderken;

ben 1 güne dünyanın her şeyini sığdıran, acayip enerjik bi insandım. ne zaman ki bu haftaya girdik, böyle bi yerinden kalkamayan, bi uyuşuk, bi tuhaf biri oldum yani.

neyse, 1 ay önce falan antidepresanımı bıraktım, zaten depresyonum tozu dumana katıp çıkmıştı hayatımdan. son iki gündür, evde yalnız kalıyorum. ama nası tırsıyorum, nası tırsıyorum. boyutsuz. bir odadan kalkıp, koridorun ışığını açıp, başka bir odaya girip, ışığı açana kadar ölüp diriliyorum. nası bi kafayı yemek bu. artık dalga geçerek kendimle bu trajediyi hafifletmeye çalışıyorum, laptop'ımda bir şarkıdır ki gidiyor, "put your lights on".

aslında benimki mi şaşkınlık bilemiyorum, daha önce bahsetmiş olabilrim şimdiye kadar izlediğim film sayısı bir elin parmaklarını aşmıyor. izleyemiyorum. sıkılıyorum. katlanamıyorum. duygu ifade eden bakışlar falan zaman kaybıymış gibi geliyor, 20 dk. lık dizileri bile ileri ileri ileri tuşuyla izlediğim oluyor. neyse, ben bu ilacı bıraktım ya, bu sefer deli gibi korku filmi izlemeye başladım. sapık gibi ama habire korku filmi izlemek istiyorum. adeta kendi beynime oyunlar oynuyorum. bak hem senin bu anksiyete halin ortaya çıksın diye ilacı bıraktım, hem de sırf pislik olsun diye korku filmi izliyorum gibi bi tavır olduğunu düşünüyorum. tabiki bunu fark edince korku filmi falan izlemeyi bıraktım. hayır bi tarafım illa devam et dese de, kontrolsüz şeyleri sevmiyorum artık.

iki tane dünya güzeli ajanda aldım. metis yayınları, 2009 başından beri hangi ajandayı çıkarıyorsa, ilk iş koşa koşa gidip onu almak oluyor. bu sene çıkarttıklarından biri bu;

diğer de bu;

aslında bu ikincisi cep defteri ama olsun. bayılıyorum ben özellikle bu ikincisine. her bir sayfanın altında bir romandan alıntı var. kimi alıntılar çok hoşuma gidiyor. oralara çok özel şeylerimi yazmaya çalışıyorum, özen gösteriyorum mesela :)

nitekim, ajanda ya da defter tutmak, en az blog tutmak kadar güzel bişidir.

devamını yazamıycam. en başta, yaz bitti, peşine put your lights on, en sonunda da yaz bitti dinleyerek kapatıyorum dükkanı.

announcement!

2011-11-30T10:34:00.000+02:00

Bir önceki post'a, böyle iyiydi yea yavşaklığında bi yorum geldi. kompleksli olduğum için yayınlamadım da, şeyi çok merak ettim, ben o kadar aradan sonra bi post yazıyorum, aynı gün içinde direk fark edip dönüş yapıyosun. ya izleyicim olmalısın, ki adsız'la mesaj bıraktığına göre değilsin ve hergün hiç üşenmeden burayı açıp kontrol ediyorsun. ya da izleyicimsin, ama rumuzunu kullanamayacak kadar korkak ve eziksin. nası komik, nası ironik geldi bu durum anlatamam. bugün içerisinde, buna da bir "adsız" yorum bekliyorum.

ayrıca; önemli bişiden bahsettiğim yok, havadan sudan konularım var benim, okuma arkadaşım, açma, bişi kaybetmezsin, açmak zorunda değilsin.

kapıyı açtım savaş mavaş çıkmamış hala

2011-11-28T08:35:00.000+02:00

her şey yolunda, bu sabah.

http://fizy.com/#s/1ajcqd

bu hafta itibariyle dönüyorum gençler, özledim sizi.

sevdicek.

2011-08-04T14:27:00.000+03:00

eve dönmek

2011-08-04T14:01:00.001+03:00

eve dönmek
kendime sarkıntılık etmekten başka nedir?
orada, arada bir beni yoklar
intihara ayırdığım zamanlar
bunlar temiz, kül bırakan zamanlardır
düzgün sabuklamalardan bana kalan..

evde
anlaşılmaz bir tını
bilmem nereden gelir
uykumdan? kanımdaki çakıldan? unutkanlığımdan?
bilemem yahudi değilim
gizli bir yerde genizam yok
bilemem insan nerenin yerlisidir

of not being a jew

2011-08-04T13:58:00.002+03:00

sen ve yağmur.
başa dönemezsiniz.
öyle bir yol yürüdünüz ki ancak
dönüş yolunu yok ederek gelebilirdiniz
inişiniz bir iniş olurdu başa dönmemecesine.
yağmur yalnız yağarken yağmurdur
sen yalnız senken sensin
burada kalamazsın ve başa dönemezsin
gitmek zorundasın
kovalanan bir yahudi gibi
ama yahudiler gibi kendinle kalamıyorsun
her şey çok yetersiz senin için
her şey sana çok fazla
ayıklarsan ayık durabiliyorsun
aranı açıyorsun kendinle
eşyayı araladıkça
uyanmanın bedeli serapları fedadır
uykuyu tadayım dersen
kâbusa dalmak pahasına."

"eve dönmek
kendime sarkıntılık etmekten başka nedir?"

"evde
anlaşılmaz bir tını
bilmem nereden gelir
uykumdan? kanımdaki çakıldan? unutkanlığımdan?
bilemem yahudi değilim
gizli bir yerde genizam yok
bilemem insan nerenin yerlisidir"

baabyyy, did you forget to take your meds!?

2011-08-03T17:53:00.000+03:00

antidepresan kullandığımı sağır sultanın bile duyduğuna eminsek, konuyu açıyorum. bazen gergin zamanlarım oluyor. her insanda olduğu gibi zamanlar bunlar, ama kimi zaman azıcık(!) daha kontrolsüzü. neyse, madem konsept, bütün şarkıların bana yazıldığı üzerine. geçen gün gene birilerine bağırıp çağırırken ortancanın baabbyyyy, did you forget to take your meds diye mırıl mırıl mırıldandığını fark ettim. hayırdır, kime diyosun diye döndüğümde, senden başka gergin mi var ortada diye çıkışarak azarını da kayınca haspam, fark ettim ki, bunu da bana yazmışlardı. ve ben gerçekten o gün ilacımı almayı unutmuştum. :(

beni gidi topaaalll...

2011-07-29T19:05:00.000+03:00

kilo vermek tutkusuyla ayağımı acayip burktum a dostlar. saolsun şifa hastanesi ortopedi doktorları dün ve bugün full time ameliyatta olduğu için muayene de olamadım. topallıyorum. ama ne topallamak. bu adama taş çıkartırım, evet.

bu sabah nihayet babam geldi, al bu bandajı da sar dedi. ben ne bilirim doktor civanım dedim, ben nası sarayım. ağrıyan yerine sar işte destek olsun dedi. tıp öğrencisi karındaşımdan istedim, o da sarmadı. köylü gibi sardım ama hala beni gidi topaaalll durumundayım.

ailenizin topalı izmirden bildirdi efenim.

Olan Biten

2011-07-25T02:16:00.000+03:00

uzuuuun zaman geçti farkındayım. ben bu zaman sürecinde, hergün ama hergün blogger'a girdim. takip ettiğim blogları okudum, defalarca "yeni kayıt" yazmaya kalktım. taslaklarım doldu, doldu, taştı. sonra bütün o dolup taşan postları sildim. gitti.

nitekim, okuldaki 2. senemi bitirdim, resmi kaynaklara göre 3. sınıfım hatta. stajımı yaptım, 1 mayıs vs. saymazsak, ilk defa işçilerle iletişim kurmuş oldum ki, aslında epey eğlenceli ve ilginç bir deneyim oldu benim için. bölümümü çok severek okuyorum, öğrendiğim her şey beni adeta cezbediyor.

ev arkadaşımız evden ayrıldı, bi tane öğretmen aldık evimize. ev içinde bir sirkülasyon oluşturduk. ben denizin odasına, deniz çıkan ev arkadaşımız didemin odasına, suzansa benim odama taşınıyor. ankara'ya döndüğümde.

Canım arkadaşım sevgili tostum ayşegül ve kıvanç dostum birbirlerine sevgili oldu, ki bu hepimizi çok neşelendiren bir haberdi. 1 yılın sonunda.

nilgün'ün doğum gününde dilek fenerleri uçurduk. nilgüncümün gözleri doldu mutluluktan, canım benim.

son olarak, sasun adında bir arkadaşım oldu, ki bu durum çok hoş. kendileri ermeni. ben pek severim böyle durumları.

2011-07-22T00:28:00.001+03:00

ama bunlar çok cici!

2011-05-18T23:47:00.001+03:00

http://buketpoyraz.blogspot.com/2011/05/blogumun-1-yas-gunu-icin-chanel-makyaj.html

katılın isterseniz. ama katılmasanız da bana çıksa çok iyi olmaz mı :))

kirmizi goes to platinium!

2011-05-18T17:40:00.000+03:00

haftaya platinum'um. ondan sonraki hafta lila!

Sabah vakti.

2011-05-04T08:46:00.000+03:00

az önce bu şarkıya uyandım, bir sigara yaktım.

çemberimde gül oya

2011-05-03T17:03:00.001+03:00

2:23te kendimden geçiyorum. o ne güzel oynamaktır öyle

1 Mayıııs 1 Mayııs işçinin emekçiniiin bayramıııı...

2011-05-03T16:35:00.001+03:00

1 mayıs sabahı kalkıldı, çatıda çikolatalı muzlu kahvaltılar yapıldı. Ondan sonra akşamdan kalma olan Yalın'cığım uyandırıldı, Yalın arkadaşlarına haber verdi, pazar yerinde buluşup, hep beraber alanlara doğru harekete geçildi. Devrim yapmaya gittik biz ama olmadı. Oysa o kadar emindik ki, Yalın, yeni bayrağımızı tasarlarken, burcu devrimden sonra bi çay içelim planlarını kuruyordu. neyse, indik alanlara, tepindik, koştuk, kavga çıktı, tabii ki en önden koştura koştura kavgaya bakmaya gittik.

dostlarımızla karşılaştık.

burası en renkli alandı :)

mustafa da oradaymış, hatta bir ara da ben bi bayrak kaptım, yürüyüşe öyle devam ettik. en sevdiğim slogan da çıktı, insanların en sevdiği şarkısı var, benim en sevdiğim slogan. tabii ki, "kurtuluş yok! tek başına! ya hep beraber! ya hiç birimiz!"

kardeşler...

seninkiler de oradaydı, evet.

sıkıldım sıkıldım uçmak istiyorum!

2011-05-02T20:04:00.002+03:00

çok sevdim, napayım.

2011-04-16T19:09:00.001+03:00

kıpkırmızı ojeler!

2011-04-13T23:13:00.002+03:00

ilknur, çekilişle bu kıpkırmızı seriyi hediye ediyormuş, vay efendim duymadım, benim haberim olmadı, aman nası katılamadım demeyin.

http://www.allaboutilknur.com/2011/03/28/essie-red-hot-fiesta-isteyen/

Affet! Bu gece ölmek istedim...

2011-04-10T12:07:00.001+03:00

çok istedim bu gece kendimi asmak! ellerimle kendi mezarımı kazmak.

çok çok çok gülünmüş bir sevimli gece

2011-04-09T14:18:00.000+03:00

tabi yalın sonradan geldiği için fotoğrafta yok. ben bu insanların hepsini çok seviyorum!

2011-04-08T23:54:00.002+03:00

bazen okuduğum şeyler beni kendisine hapseder.

"merhaba canım

ben az konuşan çok yorulan biriyim
şarabı helvayla içmeyi severim
hiç namaz kılmadım şimdiye kadar
annemi ve allahı da çok severim
annem de allahı çok sever
biz bütün aile zaten birazallahı da kedileri çok severiz

hayat trajik bir homoseksüeldirbence bütün homoseksüeller adonistir biraz
çünki bütün sarhoşluklar biraz
freüdün alkolsüz sayıklamalarıdır

siz inanmayın bir gün değişir elbet
güneşe ve penise tapan rüzgarın yönü
çünki ben okumuştum muydu neydi
biryerlerde tanrılara kadın satıldığını
ah canım aristophanes

barışı ve eşek arılarını hiç unutmuyorum
ölümü de bir giz gibi içimde
ölümü tanrıya saklıyorum
ve bir gün hiç anlamıyacaksınız
güneşe ve erkekliğe büyüyen vücudum
düşüvericek ellerinizden ve
bir gün elbette
zeki müreni seveceksiniz
(zeki müreni seviniz)"

-arkadaş zekai özger

benim adım kırmızı

2011-04-01T18:52:00.000+03:00

sen unut geçmişini, ben aklımda tutarım.

en vurucu sözleri bunlar işte.

bugün benim doğum günüm!

2011-03-29T22:13:00.000+03:00

hem hiç ama hiç sarhoş değilim, daha da, çok daha da kötüsü yarınki OR sınavına çalışıyorum :(

yaş olmuş 21...

Do you want the truth or something beautiful...

2011-03-27T23:54:00.000+02:00

benim çok özel olarak sevdiğim, ilk duyuşta bağımlısı olmayıp, bir kaç sefer sonra defalarca dinleyecek kadar kendimden geçtiğim şarkılarım var. Bu şarkı bir cuma akşamı çalındı kulağıma, hatta çok sevdiğim Yalın'ın çok sevdiği Ece'si paylaşmış. Sonra benim oldu ama bu şarkı.

Bir diğeri de şudur ki

bu şarkı da, mert'in çok sevdiği bi arkadaşı ona cd yapmıştı, lisedeydim, ben bi zamanlar asla sevdiğim şarkıları paylaşmaya kıyamazdım, ki hala öyle ama bu bilogu esas olarak kendime yazdığım için burada paylaşabiliyorum, neyse, mert'in de şarkılarını paylaşmaya kıyamayan bi arkadaşı vardı. ama ona bi cd yapmıştı işte, o da bana vermişti o cd'yi zira yalvarıp yakarmıştım, sakın kimseye söyleme sana verdiğimi demişti. neyse işte, o şarkıların içinde bu da vardı. ilk dinlediğimde bu ne be diyip sonrasında günlerce gecelerce dinlemiştim. hala sık sık, ama çok sık dinlerim. ha şimdi deseniz hangisi diye, sanırım do you want the truth or something beautiful derim.

ben kızımı çok özledim.

2011-03-20T22:56:00.001+02:00

i've no time for later now!

2011-03-20T22:47:00.000+02:00

şimdi burası benim kişisel bilogum ya, buraya dökülmek bana iyi hissettiriyor ya, bu çok güzel bişi işte. kişisel tarihimi yazıyorum hani adeta, ve bazen dönüşler yapıp okuyorum, nası saplanıp kaldığım problemlere bazen gülüyorum :) ha bazen de çok üzülüyorum kendime, napıcaksın. bak bu hataymış, bak bu güzelmiş, bak keşke bunu yazdım diye pişmanlıklar duymasaydım diyorum, sildiklerim var, artık silmem ama kalsın ne var ne yoksa, yaşadığım çirkinliklerle ben'im çünkü ben... bi şarkı dinliyordum ki, kişisel tarihimi boşu boşuna yazmışım dedim, çünkü hatun 4 dakika 11 saniye'de anlatmış zaten ne var ne yoksa, bundan sonra çizdiğim yol bu'dur. kendimi hiç hissetmediğim kadar iyi, hiç hissetmediğim kadar sakin, rahat hissediyorum.

kaygılandığım konular olsa da, dedim ki so let go, jump in, oh what you waiting for, it's alright cuz there's beauty in the breakdown. sonra bu şarkı çıktı karşıma, çok çok sevdiğim ipek'in dinlediklerinden.

oğ rayt!

2011-03-20T19:31:00.001+02:00

Have you ever had the feeling no one really knows what you're all about

2011-03-15T22:35:00.000+02:00

kendileri bugün evimize teşrif ettiler :)

Benim gözümde, bu sevimli bir yaz şarkısıdır, yaz gel artık, gel :)

2011-03-15T09:44:00.000+02:00

Ne güzel şeyler almışım böyle benn!!!

2011-03-13T22:12:00.000+02:00

bu da kardeşime gelsin!

2011-03-11T19:19:00.002+02:00

canım kardeşim, tatlı miniğim, hayat boyu arkadaşım, bebeğim gelmiş. ben eve çıkmışım.

By the way

2011-02-27T16:23:00.000+02:00

"in vito veritas in aqua sanitas" demişler ya, hakikaten öyle mi ki...

2011-02-27T16:17:00.000+02:00

hasta oldum, yine yeni yeniden
litrelerce çay içiyorum, çorba içiyorum ve inanır mısın hiç gocunmuyorum. yaz olsa gocunurdum.
eve çıkıyorum, haftaya salı, bilemedin cumartesi.
param yok, pulum yok. 5 kuruşum yok cidden. öf.
ama çok alışveriş hevesim var. ruj, allık, lipgloss, pudra diye diye can versem veririm
erbakan'ın ölümü sebebiyle döne döne refah partisinin seçim şarkısını dinliyoruz yalın'la, acımızı atamıyoruz içimizden. çok erken, beklenmedik bi ölüm bu... hem de en verimli çağında. atlatmak kolay olmayacak.
bol bol fotoğraf çekip fotoğraflı postlar giricem artık. söz.
pazartesi hiç gelmesin, hem halsizim, hem dersler yoğun bi şekilde başladı.
milletin ders hırsı beni bitirdi, çürüttü yeminle.
bu hafta felsefe bölümünün altını üstüne getirdik nilgün'le ama bir tane bile ders vermedi adiler. benim de hakkım değil mi beşeri kantininde çay içmek, goy goy yapmak
Ayşegül'ü, Nilgün'ü, Yeliz'i çok seviyorum. zor zamanlarımda kimse bu kadar yanımda olmamıştı. Güven duygusu nasıl da huzur veriyormuş insana.

meşguliyetle tedavi

2011-02-23T11:47:00.001+02:00

ah bu ben kendimi, nerelere koşsam...

içimdeki yonan aşkı bambaşka

2011-02-18T23:39:00.001+02:00

yunanistan'dan blogumu ziyaret eden kişi, beni kocaman gülümsettin! canımsın.

bodrum hakimi

2011-02-18T23:00:00.002+02:00

bu türkünün hikayesini bana babam anlatmıştı... sırf bu sebepten bile çok severim. ve hakim hanım...

ben bu kadın oldum.

2011-02-11T00:45:00.001+02:00

Aman lustral canım kuzum lustral, derdiime bir çaare...

2011-02-03T14:41:00.003+02:00

alkolle alınırsa acaip hızlı sarhoş eden ilaç. bu meret sayesinde içtiğiniz her dubleyi x3 sayabilirsiniz. çok eğlenceli birisi olursunuz, fazlasıyla enerjik, cana yakın ve hayvanlar gibi sevişen (sex yapan diyelim, sevişmek ayrı mevzu tabi*). tek sorun sabah kalktığınızda sanki bir felaket sonucu tüm insanlık yok olmuş ve sadece siz kalmışsınızdır gibi hissetmenizdir; ta ki tekrar alana kadar. bu güzel hisleri hissettikçe dozunu arttırmaya başlarsınız. ilk başlarda içmeden önce, sonra canınız azıcık da olsa sıkıldığında falan.

bi dur. bi dur.

2011-01-30T01:03:00.000+02:00

bir de bilmeden yapmaya çalıştıklarımız var. hep bir karar vermek zorunda hissetmek temel sorunumuz bence. kadınlar olarak yani. erkekler de böyledir belki. bilmiyorum. ama kadınları bilirim. bir şeyi oluruna bırakıp da, gerçekten zamanı gelince bir yola yönelmeyi değil, hep karar verip ona göre davranabilmeyi istiyoruz. ama bu bizim doğamıza aykırı. zamansız kararlar verip kendimizi olmayana inandırmak? insan neden yapar ki bunu kendine? iyi veya kötü. karar alıp, ona inanmak istemek. umut mu bu? yoksa adını koyamadığımız bir hastalık mı?

ben bazen bunları düşünüyorum işte. bana hiçbir faydası olmadığı halde yapıyorum bunu. düşündüğüm şeyin paradoksu bir duyguya kurban ediyorum kendimi. bu düşüncenin ne olduğunu bilmek ve ona göre davranmak istiyorum. korkunç bir kısır döngü belli ki. yoruyoruz kendimizi. bile bile, isteye isteye...

bilirim de yolları, varamam kordoba'ya

2011-01-28T23:28:00.001+02:00

alamıyorum kendimi!

2011-01-27T13:14:00.003+02:00

ben o kız olmak istiyorum. çok neşeli çok mutlu. hop hop hop hop!

bir şeyi çok istersen olmaz.

2011-01-27T12:58:00.000+02:00

yaz başında gönlümü kaptırdığım bir babet vardı. ama ne gönlünü kaptırmak. her gezmeye dolanmaya çıktığımda muhakkak onun yerinde olup olmadığına bakar, bazen dener, kalbimdeki bitmek tükenmek bilmeyen özlemini, temel kaynağı bu özlem olan derin mi derin sızıyı ancak böyle dindirebilirdim. geçici bir süre için. o zengin erkekti, ben fakir kız. fabrikada adeta tütün sarıyordum, allahtan kendim de içiyordum yani.. neyse, günler haftalar geçti böyle. bir gün dediler ki senin sevgili babetin, burnunu biraz yere düşürmüş, indirime girmiş. ben bunu duydum ya, ama nası koşuyorum hedefe, nası koşuyorum, üst geçitlerden değil, 4 şerit geliş, 4 şerit gidiş yolların bifiil üzerinden atlayarak geçiyorum, hani öyle.. vardım baktım bir de ne göreyim! benim şimdiye kadar ancak hayallerimde kavuşabildiğim minik pembe erkeğim elin olmuş. ele karışmış. beni koyup gitmelerimi hiç duymamış, dinlememiş, kulak bile vermemiş...

Atlatmak kolay olmadı tabi. Ferhat Göçer'in başına gelen durum, bi arkadaşımın babasının gözlerini dolduran şarkı benim de doldurdu uzunca bir müddet. "Şimdi eşim dostum beni hastayım sanıyor, yastayım hiç kimse bilmiyor" Acıların en büyüğü bak, inan ki. Zamanla unutur gibi oldum, hiç bi zaman tam olarak unutamasam da, başka ayakkabıları da sevebileceğimi, beğenebileceğimi, başka ayakkabıların da, pembe ve onun kadar güzel olmasa dahi, hatta ve hatta onun kadar beni mutlu etmese dahi, hitap edebileceğini fark ettim. başka babetler, başka ayakkabılarda acımı dindirmeye çalıştım. nitekim hafifledi de.. ama hiç unutmadım ben, tek kusuru 218 liralık değer biçilmiş olması olan, ilk zengin erkeğimi, hem de hiç!
Neyse gene günler geçti, haftalar geçti, 27.01.2011 tarihini gösterdi takvimler. ben gece boyu malak gibi house izledim. ve anca yarım saat önce kalkabildim. 12:30'da. isteksiz bi şekilde açtım markafoniyi, yatakta azıcık daha vakit geçireyim diye. bi de ne göreyim, hotiç gelmiş, hoş gelmiş, ley ley rimi rimi ley... lan dedim olmasın şimdi senin ilk aşkın, deli aşkın burda, tıkladım hemen babet başlığına. adım adım indim aşağıya kadar. ve EVET!!!! O BURDAYDI!!! BENİ BIRAKMAMIŞTI, AYLAR SONRA KARŞIMA ÇIKIP GERİ DÖNMÜŞTÜ. Adeta hüzünlü hüzünlü, yapamadım, sensiz olmuyor yerine konmuyor, kimsenin eli senin gibi dokunmuyor diye mırıldanıyordu. Fiyatı da düşmüş mü 89 liraya. Diyorum tanrım ben bu iyiliği hak edicek ne yaptım, duygusal anlar yaşıyorum. derken ayakkabıya tıklayıp görüyorum ki 38i bitmiş. daha önce bizzat mağazada 37.5'una ayağını bir kül kedisi olmak isteyen şişman çirkin kız edasıyla sokmayı deneyip deneyip beceremediğim için başka numara almaya da yeltenmedim. ve bir kez daha anladım ki, bir şeyi çok istersen olmaz kardeşim, olmaz arkadaşım, olmuyor benim küçük, minnacık minnacık elleri, ayakları, poposu olan bebeğim...

2011-01-26T21:43:00.000+02:00

ruhum sıkılıyor. doluyorum.

iyi ki doğdun...

2011-01-20T19:18:00.010+02:00

iyi ki. iyi ki. iyi ki!

canım canberk...

bütün kadınların kafası karışıktır

2011-01-17T22:29:00.002+02:00

ben mi? ben, gündüz uykularından, "ben burada değilim aslında" diye uyanan biriyim.

bunları oku. denize karşı bir sigara yak. tek şekerli, demli bir çay koy masaya. çok neşeli bir müzik çalsın mutlaka. kapat gözlerini, gülümse. çünkü...

bütün kadinlarin kafasi karişiktir.

çünkü...

bir gün bir anda, bazı kızgınlıklarını unuttuğunun farkına varacaksın. artık pek düşünmediğini, çünkü artık bildiğini anlayıp, ellerini bir klarnet taksimi gibi uzatacaksın. hala kafan karışık olacak. ama artık bunu seveceksin. sevmelisin de.
çünkü...

2011-01-17T14:34:00.001+02:00

“Hayır, hayır! Hâlâ orada duruyor. Merak etme. Tutuyorum ben senin çocuğunu, korkma düşmüyor!”

2011-01-15T11:21:00.002+02:00

mekanı cennet olsun...

2011-01-11T20:25:00.002+02:00

böyle de bişi var.

2011-01-10T21:05:00.000+02:00

http://lipglossandcigarette.tumblr.com/

2011-01-09T20:38:00.002+02:00

sözler hayli çıkmazlarda.

2011-01-05T19:41:00.003+02:00

ODTÜ'lü olmak verdiğim en doğru kararlardan biriydi sanırım. o eyleme katılmamış olsaydım üzülürdüm. ki katılamama ihtimalim de yüksekti, gidecek hiç kimsenin olmaması koca sınıftan çok kötü di mi. sen olsaydın gelirdin biliyorum. sonra gittim, gördüm.

eksildi ömrümüzden, kimbilir kaçıncı gün...

2010-12-26T11:23:00.000+02:00

2009. bahar ayları.

http://fizy.com/s/1aigr9

http://fizy.com/s/1ajfx0

sonra doktor dedi ki, sabrediyoruz ece, tamam mı sabrediyoruz...

2010-12-16T15:04:00.002+02:00

bugün çok değişik bi gün oldu.

2010-12-15T19:03:00.001+02:00

öncelikle, psikiyatr'dan randevu almışım, yani hep ona gidicekmişim. ben tek problemimin yaşamaya katlanamadığım için depresyon olduğunu düşünürken başka bi olayımın da olduğunu öğrendim. demek isterdim ki, bi polar bozukluk varmış bende bilemedin borderline'mışım, uçukmuşum, kaçıkmışım, accaayip marjinalmişim, bunlar hep bundanmış. ama yok öyle bişi, anksiyeteli uyum bozukluğum varmış. bok gibi de bişi. sürekli endişe ve korku haliymiş, araştırdığım kadarıyla. antidepresana başladığım ilk gündü ayrıca. gün be gün anlatırım nası etkilediğini...

sonra bu gün hayatımda ilk defa odtü'de bi eylemie katıldım, ilk defa polisin ne kadar şerefsiz olduğunu bu kadar yakından gördüm. biber gazı, genzimi, gözlerimi, burnumu yaksa da iyi ki gitmişim. uzun zamandır yaptığım ilk şeyden bu kadar memnunum. detaylarını belki sonra anlatırım

1. ODTÜ kar topu savaşları demiray vs numaralılar

2010-12-13T19:51:00.000+02:00

2010-12-13T00:24:00.001+02:00

http://www.facebook.com/event.php?eid=110443572362357

http://www.eksisozluk.com/show.asp?t=12+aral%C4%B1k+2010+odt%C3%BC+yurtlar+b%C3%B6lgesi+kar+muharebesi

ben yurtta tuvalete gitmeye üşenirken, 500-600 adam kampüsün taa diğer ucundan, gecenin bi vakti akın akın geldiler ya, bütün demirayların ağzını burnunu kırıp, kovalayıp, madara ettiler ya, hayır hem güldüm halime, hem utandım kendimden :)

ha bi de yetmezmiş gibi yoldan geçmeye çalışan, muharabenin ortasına düşüp afallayan taksi şoförüne adeta korku salan, bir başka aracı ortaya alarak kara doyuran, gelmekte olan araçların u dönüşü yaparak gaza basıp kaçmasına sebep olan bu insanlar, şen şakrak kahkahalar attırdınız lan bana, gene buyrun gelin :)

2010-12-11T11:18:00.000+02:00

ömrü hayatımın ilk psikolog randevusunu aldım. ama önce psikiyatr ile görüşücekmişim. bana tonlarca ağırlıkta gelen ruhsal sıkıntılarımın gerçekten ağır olup olmadığına bi karar mı verecekler ? bişiyler olsun, iyi gelsin, lütfen. bak yardım çağrıları gönderiyorum...
ODTÜ yurtları baskıcılık anlamında çileden çıktı. eve çıkıyorum. kimle? diye sorduğunda apışıp kalıcam, belli değil. aslında kimse yok. insanlar üniversite yıllarında çok sevdiği arkadaşlarını da alır yanına eve çıkar, benimkisi öyle değil. internetten, ordan burdan, mail gruplarından birilerini arıyorum. mesela sen burayı okuyan kel alaka biriyken varsa bi tanıdığın, neden olmasın.
uzaklaşalım, gidelim burdan diye nilgün'ün başının etini yedim. 5-12 aralıkta lyon'a gidicektik, iptal ettik. geçen hafta eskişehire gidicektik, erteledik. bu hafta içindeyse roma, barcelona, paris, amsterdam turu yapmaya karar verdik. gitmemiz gerek artık.
hatta, erasmus olayına mı girsem, uzaklaşsam, çok uzaklaşsam, döndüğümde daha güzel olmaz mıyım diye düşünüyorum. beni korkutan şeyse, sene uzatmaktan ziyade, ankara'dan 2013te ayrılmak varken, 2014te ayrılma durumu.
sırtım pencereye dönük. erken saatlerden beri pc başındayım. ve ben kar yağdığını şimdi arkama dönünce farkettim.
izmir'e de kar yağıyor demiş sözlüktekiler, yağıyor mu? matah da bişi olsa..
bugünü dünden daha çekilir kılan bi sebep varsa, o özlem'in vatan topraklarına dönüşüdür. canım özlem.
bi holga'm var, istiyodum ya hani.
internette turuncu saçlı bi kız evine ev arkadaşı arıyordu, çıksak ne güzel olur, kıvanç da yazar buna diye düşünüp sevinirken ilanın tarih öncesinden kaldığını, tarihi bi anlam içerdiğini fark ettim.
sözlerin, söylediklerin hep aklımda. her boş anımda bunları düşünüyorum. mesela her gördüğüme dünya kadar değer verip sonra en kolay satılan kişi olmam üzerine. ki bu canımı nası yaktı, anlatmıştım. ama şey, zaten kimseyle tanıştığım görüştüğüm yok. isteğim de yok.
yaşadıklarımdan öğrendiğim bi şey var diye esip kükreyene şaşırıyorum, o kadar manasız geliyor ki zaten, adeta yaşadıklarımdan bi bok öğrenmiyorum. ama şu var, acıyı, kabullenene kadar çekmiyosun. kabullendiğin şeyler de canını döne döne çok acıtabiliyor.
2011 tek yıl.

çabalıyorum düzeltmek için, yoruyorum kendimi.

2010-12-10T15:06:00.002+02:00

yağmur yağıyor ankara'ya. ben çıkıp bir sigara içeyim...

2010-12-06T20:31:00.001+02:00

we're just two lost souls
swimming in a fish bowl,
year after year,
running over the same old ground.
what have we found?
the same old fears.
wish you were here.

fotoğrafını da koyardım belki. ama koymuyorum... şarkıların bir kısmı da sana yazılıyormuş meğer.

yalnızlık senfonisi

2010-11-27T12:29:00.000+02:00

unutmadan unutmadan yazayım.

uzunca bi süre sonra rüya gördüm, eskiden hep görürdüm, boktan bi hayatım olduğu için sanırım bi süredir rüyanın bile ne olduğunu unuttum. rüyamda önce ben, eda, gözde, annem, teyzem, ananem var. ananemi bana dua ederken görüyorum, nazar olmuşum çekemiyorlar beni moduna girmiycem, zira kıskanılıcak, özenilicek, istenilicek hiçbişeyim yok. evet, ne var, depresyondayım. neyse, ama ananemin gözlerinden yaşlar geliyor, ne olmuş kızım sana diyor. büyü müyü muhabbeti geçiyor. sonra annem en küçük kardeşim ve beni kucağına alıyor, çıkıyoruz evden, biz kucakta. nası oluyo ben de bilemiyorum. denize gidicez sanırım, çeşme'ye gidiyoruz diyor anne, ama yürüye yürüye gidiyoruz, annem kucağında bizle beraber yürüyor, saatlerce, ve biz adı çeşme olmasına karşın bence didim'e gidiyoruz, didim çeşme olmuş, nası anlıyorsun deme anlıyorum, sonra orda birisini görüyorum, deniz kenarında, deniz çok güzel, berrak, açık mavi ama taşlı. bi an bütün görüntü gidiyor, yeni bir görüntü geliyor, anfideyiz. bal'da olabilir ama bence değil, sanki hepimizi bi başka yerde toplamışlar ama anfideyiz, anfinin arka tarafında camekanlı bölümler var hastalar yatıyor, hastane gibi. ama nasıl mutluyum nasıl. o gün burak'ın doğumgünüymüş ama mustafa bi yerde, burak bi yerde, iki ayrı uçtalar, bişi olmuş. herkese bişi olmuş. sonra bir iki konuşma, bişeyler, inan oraları hatırlayamadım şimdi. filmlerde görürüz ya hani( yani ben başka yerde görmedim, belki sen görmüşsündür) hasta böyle ölücek gibi oluyor, bütün makineler sinyaller veriyor ya, bi stres, bi heyecan, bi koşuşturmadır başladı işte hemen arkamızda. döndük, dedim ben sana, dedim. bak adam ölüyor, azıcık vakitleri var, bak şu hallerine işte, bunu sen nası kaldırıcaksın, zor bu, çok zor. başka bişiler bişiler daha dedim. belki de, ilk düşündüğün gibi odtü felsefe olmalıydı dedim. o bölümde sana benzeyen insanlar var, dedim. bi tanesini tanıyorum her gördüğümde çok seviniyorum dedim. dedim de dedim. rüyamda bununla hesaplaştım. sonra uyandım işte.

ben hiç demedim ki, hiç imasını bile etmedim ki, ankara beyaz, ankara güzel insanların güzel şehri.

şunu idrak etmek dün beni çok üzdü. ben ilk gelirken buraya, cümleleri şu şekilde kurardım, ankara'ya "gidiyorum", bayram'da izmir'e "dönüyorum". dönüyorum yani. asıl oraya aitim.

ama artık, bayramda izmir'e gidiyorum, bayram sonunda ankara'ya dönüyorum demeye başladığımı fark ettim. ne ara değişmiş, ne ara ağzıma yerleşmiş. yok, ben alışmak falan istemiyorum.

bi de istanbul'u daha hiç görmedim ki..

bugün beni kontrol edebilicek kimse yok, ben sarhoş olduğumda, ki çok kolay olurum, hep birileri beni toparlamaya çalışmıştı şimdiye kadar, bugün çok kendi kendime içip, belamı bulmak niyetindeyim.

dahası, ezginin günlüğü konserine gittik çok eskiden, önce büyük şehir belediye, orkestra cart curt bişiler çıkmış, çok da güzel şarkılar söylemişti. bi kadın vardı, tombul biraz, balık etli yani, kabarık yavru ağzı gibi turuncu gibi bi elbisesi vardı, epey cüsseli gözüküyordu hatta.

sıra ona geldiğinde, "bu gün benim doğum günüm ve ben bugün çok yalnızım..." demişti

sonra içimize işleyerek bunu söyledi, utku falan da vardı bak, ben ne zaman duysam anımsarım,
noldu sonra o kadın?

2010-11-24T23:11:00.000+02:00

günlerce gecelerce sadece uyumak istiyorum...

zihnimde çalan:

2010-11-18T02:22:00.002+02:00

hani çok sevdiğim o filmi gördükten sonra (hatta hani çok sevdiğim o filmi öve öve bitiremeyip, sana da izlettirdikten sonra) saçlarımı kısacık kestirip, içtiğim ilk sigaraya tanık olana not:

"insan riske atamadığı şeylerin kölesi olur"

benden önce söylenmiş, ne kötü di mi.

ve bu şarkı da başkasına yazılmış, o da kötü.

"kısacık kestirip saçlarını içtin ilk sigaranı."

ce que je suis

2010-11-06T17:50:00.003+02:00

Belki de sırf bu sebepten fransızca öğrenmeliyim. Bu şarkı ve bende uyandırdıkları daha sonraya kalsın. Bugün Tuncay İstanbul'a gitti.. Elini açaya kapaya gel babası geeel, geeeel, gel diye diye avutulan küçük çocuklar kadar tatsızım :(

odtü!

2010-11-01T23:33:00.004+02:00

ders sezonunu bok gibi açmış olabilirim. ama bu sefer hakikaten toparlama isteğim, dileğim, gücüm ve arzum var. çalışırsam, ki yaparım bilirsin, ağzını bile kırarım diyorum. hıhı, evet.

gülümsemeleri hep buruk keyfi kaçmış güzel kadın benim

2010-10-31T00:51:00.006+03:00

Söz konusu senken, yapabileceklerimin sınırı var mı acaba, gülümsemeleri hep buruk, keyfi kaçmış güzel kadın? Gözlerinden bulutları alacak; yanaklarında istemsizce, kontrolsüzce gülümseler yayacak kadar aklını çalacaksam, kuralların, gereklerin, lazımların, ayıpların çizdiği sınırları kırar atar; o sınırları çizenleri buradan fezaya kovalamaz mıyım?

Gönlüme aşk sokacak kadının canını yakan gerçeğin ciddiyetini elinden söke söke almaz, her koyunun kendi bacağından asıldığı kasap dükkanını basıp o kendini bilmez kasabı o askıya asmaz mıyım?

Şefkatin sadece annesinin kucağında var olduğunu savunanlara inat, en vahşi sevişmelerimizin altına şefkatten minderler, yastıklar yaymaz mıyım? Kalemi elimden atıp, bagetlerle kaldırım taşlarını, çöp kutularını, bahçe duvarlarını, merdiven korkuluklarını enstrüman edip bütün dünyasını müziğe boğmaz mıyım, gerçeği rüyadan güzel olan kadının?

Farkına bile varmadan, canını sıkan gerçekleri, kimselerin kuramayacağı hayallerin altında ezmez miyim? Gerçekle hayali, hayalle gerçeği birbirine karıştırıp sen sarhoştan hallice çakırkeyif olmuşken kollarıma düşen aşk yorgunu başını okşaya okşaya rüyaların kucağına atmaz mıyım seni, herkesin istediği ama kimsenin ne istediğini anlayamadığı güzel kadın? Ve sonunda, elinde kalacak olan bir hayat dolusu anıysa, o hayatın her anını film karesine çevirmez miyim?

Sabah uyanan ahaliyi şaşırtmak için geceleri sağı solu keyfince boyayan yaramaz Orhan Veli’nin benim yanımda ancak somurtuk bir yaşlı amca gibi kalacağını biliyorsun değil mi, aşkını anlatmaya korkan, gülümsemeleri hic kahkahaya ulaşmayan kadın?

Dertlerini atıp şımaracaksan, şımardığın her anın tadını benimle paylaşacaksan, herkesin kendine ait sandığı o gökyüzünü her saat başı, canın o saatte hangisini istiyorsa o renge boyamaz mıyım?

Şımardıkça gülümsemelerin buruk kıvrıkları kaybolacak, dudakların sabahlara kadar koklasam doymayacağım yanaklarına varacaksa, şımardıkça keyif vererek seveceksen, şımardıkça daha çok seveceksen, gökyüzünü renkten renge çalmaz mıyım?

--------------------------------

Farkettiysen bütün şarkıların bana yazılması gibi, bu soruların hepsi bana.. keyfi kaçmış güzel kadın benim.

Ben de alıcam kırmızı bi Holga!

2010-10-31T00:45:00.001+03:00

Lomografi'nin 10 Altın Kuralı

01. fotoğraf makinanı gittiğin her yere götür.

02. onu her zaman kullan - gece ve gündüz.

03. lomografi hayatına dışarıdan yapılan bir müdahale değil, onun parçasıdır.

04. bir anda kaldırdığın elinle çekim yapmayı dene.

05. lomografik arzunun hedefi olan objelere olabildiğince yaklaş.

06. düşünme.

07. hızlı ol.

08. filmde yakaladığının, ortaya çıkmadan önce ne olduğunu bilmek zorunda değilsin...

09. ...ortaya çıktıktan sonra da.

10. kuralları takma.

2010-10-22T16:38:00.002+03:00

kötüye gidiyorum.

balımcım

2010-09-26T23:14:00.003+03:00

ufaklık büyümüş de neler yapmış, eda mail attı bugün.. ankara'ya geldim geleli balımcımı çok özlüyorum.

"Balım çok sosyal bi köpek oldu! gördüğü köpekle oynuyor, alıştı oynamaya. hatta bu sabah annem çıkarmış dışarı, sokak köpeğinin peşinden gitmiş bizimkisi, annem de onun peşinden, sonra zorla ayırmış getirmiş. evde kızıyordu eğiitimli köpeklerle arkadaşlık et diye, sokak köpeği olmaz diye. sınıf ayrımcısı nünnu iş başında.. akşamüstü "yetmişbeş" e gittik aysunun deyimiyle, orda bütün golden lar bi de bikaç köpek daha toplandılar. büyükler koşuşuyor tam tur yapıyor bizimki peşlerinde koşcam diye uğraşıyor kısa tur atıyor uyanık! bizimki büyüdü kocaman oldu diyoduk ama aralarında en ufak o! gözde teyzesine çekmiş sosyal köpek."

ve ne zamandır

2010-09-22T18:03:00.002+03:00

uyandığımda ve gün içinde sık sık farkediyorum ki dişlerimi sıkıyorum, çenem, yanağım hatta şakaklarım ağrıyor. not düşülsün.

no alarms and no surprises

2010-09-22T17:47:00.003+03:00

orada staj yaparsam burada daha rahat staj yaparım,burada staj yaparsam,daha kolay iş bulurum,hatta daha iyi bir yere geçerim,sonra yükselirim,paraya para demem.kimi işyeri not ortalamasına bakıyormuş,onu da unutmamak lazım.ögrenci kulüplerinde iş var onlara da koşmak lazım,sonra soruyorlar neden bir faaliyet yok.annem aradı,babamla kavga etmişler gene,ağlıyor kadıncağız,babam da üzgün,ayrılacaklar mı yoksa.avukatlar tutulmuş mudur gene?o arkamdan konuşmuş bu da ona katılıp sövmüş de sövmüş,hani arkadaşımdı ya bunlar?gözlerimin altı çukurlaşmış iyice.
ben kaçayım en iyisi,şöyle güzel ahşap bir evim olsun denize bakan,kumsalın üstünde,arkamda orman olsun,kimse ulaşamasın bana,kaçayım ben en iyisi.

a heart that's full up like a landfill
a job that slowly kills you
bruises that won't heal

you look so tired and happy
bring down the government
they don't
they don't speak for us

i'll take a quiet life
a handshake and carbonmonoxide

no alarms and no surprises
no alarms and no surprises
no alarms and no surprises
silent
silent

this is my final fit
my final bellyache
with no alarms and no surprises
no alarms and no surprises
no alarms and no surprises please

such a pretty house and
such a pretty garden and
no alarms and no surprises
no alarms and no surprises
no alarms and no surprises
please

biliyorsun seni ben

2010-09-16T18:46:00.000+03:00

2010-09-15T14:46:00.003+03:00

Ailesini özlemiş olarak uyanan
insanlar uyuyorsa onlarla öğlene kadar uyuyan
kalkar kalkmaz evde yabancı da olsa herkese tek tek, koşup üstüne atlamak, kuyruğu deliler gibi sallamak suretiyle günaydın diyen
ama uyuyan kimseyi rahatsız etmeyen
uyuma numarası yapıyosan fark ettiği ilk anda üzerine atlayan
yemek yemeye bayılan
mamasını gördüğünde bile heyecandan zıp zıp zıplayan
başkası vermiş olmasına rağmen mamasının verilmediğini sanarak, ikinci mamayı verdiğinde bile heyecanından hiçbir şey yitirmeyen, aman doydum eksik kalsın demeyen
mama tabağını yalayan
televizyon izlemeye bayılan
kumandaları ağzına almayı hiçbir şeye değişmeyen
en büyük zevklerinden biri klimanın karşısına geçip püfür püfür yatmak olan
osururken bile son derece cool tavırlar takınan (ne var yani!?)
hayır ve gel komutlarını çok iyi bilen
fakat bazen bilmemezlikten gelen
mutfağa girmesi yasak olan
mutfakta yemek yenirken, açık kapının önüne yatan
yemek bitene kadar kalkmadan izleyen
ödül bisküvileri için canını vericek olan (7. kattan aşağı bisküvi atsan, atlar peşinden)
eve gelenleri karşılamayı görev edinen
kapı ziline herkesten önce koşan
kapıyı açmakta geciktiysek hav hav havlayan
kendileri balkona kapatılmışken kapı çalıyorsa, gene hav hav havlayan
tanıdık tanımadık herkese kuyruk sallayan
misafirin ilgilenmediyse, hiç rahat bırakmayan,
ilgi ve sevgi manyağı ola
eve çocuk geldiğinde mutluluktan çıldıran
3 tane koşuşturan çocuk varsa o da oyun oynamak peşlerine 4. olarak takılan,
maalesef çocukları korkutan
teşekkür etmek için insanın elleri, ayaklarını ve ayak parmaklarını yalayan
bu sırada çok gıdıklayan
konuşunca anlıyormuş gibi dinleyen
evde yalnız bırakıldığında küsen
trip atan, çok üzülen
bazen cezalandırıp gözünün içine baka baka çişini halıya yapan
ve hatta akabinde kakasını da yapan
yataklara yatmaya, koltuğa oturmaya bayılan
yaramazlık yaptığında koşa koşa olay mahalinden uzaklaşan, heyecanlanan
böylece hemen kendini belli eden
benim yatağımda yatmaya bayılan
bin kere kızmış olmamıza rağmen hepimiz salonda tv izlerken gidip o yatağa yatıp sağına soluna bakınan
makyaj malzemelerinin üstüne üstüne atlayıp bi türlü erişemeyen
adını bilen
karanlıktan korkan
çamaşır makinesinin sesinden korkan
süpürgenin sesinden korkan
sandalyelerden korkan
bağırdığında korkup, bağırmayan kişinin arkasına saklanan
kızdırdığı insan sakinleşince hemen mıyır mıyır sokulan
ayakkabılık açık kalınca terlik hırsızlığı yapan
terliklerin teklerini saklayan
genelde ağzında terlikle dolaşan bu yuzden azarlanan
kirli sepetini karıştırmak, en çok sevdiği yaramazlıklardan biri olan
çorap çalan
çorabı bıraksın diye ağzından, önüne kemik atıldığında ikisini birden ağzında taşımaya çalışan
bazen canı sıkılan
bazen depresyona giren
dışarı çıkmak için can atan
tasmasını getirip önüne koyan
dışarı çıkıcağını anladığında sevinçten çıldıran
kapı açıldığında dışarı kaçan
asansörü çok ilginç, incelenesi bulan
başka köpeklerden, goldenlardan korkan
gördüğü her insana yavşayan
öpüldüğünde çok mutlu olan
otururken yanına gelip insan gibi tek kolunu üstüne atarak sarılan
çok özleyen,
çok seven
çok sevilen bişimiş bu...

bunu da istiyorum

2010-09-15T00:23:00.003+03:00

ama büyüyünce.

tea can do that

2010-09-15T00:10:00.003+03:00

en ama en ama en çok istediğim şey kendime ait bir ev. Sonrasında en ama en ama en çok istediğim şey renkli çaydanlık. şayet eve çıkacak birilerini bulabilirsem(öf.), ev hediyesi ne alsak diye strese girmeyin bebekler, her biriniz 3 lira verse yeter ;) çay yaparım size!

2010-09-13T17:45:00.005+03:00

orta2'deyken önce gıcık olup, sonra köpekler gibi hayran olduğum bi türkçe öğretmenim vardı. Zülal Gökmen. değişik değişik şeyler yapardık, el ile dokunmuş halıya bakıp ifade edileni aktarmaya çalışmak aklımda kalan bi örneği, sonra derslerde klasik müzik falan dinler gene aynı şekilde onunla ilgili yorumlar yapardık, kompozisyonlar yazardık, genelde kimse o parçanın ne ifade ettiğini tahmin edemezdi ama, ahah. sınavlardaki kompozisyon konumuz da oluyordu hatta bunlar. sürekli bişiler tartışırdık, bu esnada küçük bi maskot olurdu böyle elimizde, yorum yapmasını istediğimiz insana atardık. bi de bunların dışında, çok yakışıklı bir kocası, gene bana çok yakışıklı gelen (o zaman için 1. sınıfa giden) bir küçük oğlu vardı :) neyse işte, derslerden birinde zülal hoca,"demokrasinin en büyük düşmanı gene demokrasidir" demişti. belki birinden alıntıdır, bi yerde okumuştur, bilemiyorum. beni çok etkilediğini ve şaşırttığını net hatırlıyorum ama. aradan 7 sene geçmiş. aklıma geldi şimdi.

Allah ve ben

2010-09-05T23:48:00.004+03:00

Kendimi bildim bileli allah'a inanıyorum. Hiç inanmadığım bi dönem yok, bazı bazı kafam karışmıyor değil ama net bağlantımı koparmışlığım yok en azından. ama bi keresinde küsüp bir yıl kırgın takılmıştım. sonra barıştık. neyse, sık sık da dua ediyorum, böyle bi alışkanlığım var. dua dediğim şey de, şükür etmek + talep etmek, istemek, istemek (bir de her ambulans gördüğümde yardımcı olması için). Saplantılarıyla yaşayan bi insan olduğumdan, genelde hep şöyle dualarım olurdu, tanrım lütfen odtü endüstriyi kazanıyim, lütfen lütfen lütfen, ısrarla lütfen. ya da deniz'le evleniyim, hiç ayrılmayalım, hiç bitmesin, daha iyisini, daha hayırlısını, dahasını istemiyorum, onu istiyorum, lütfen ayrılmayalım, lütfen ayırma vs. gibi. manyakça istiyodum ama. sonra deniz gittikten sonra, onunlayken olduğumdan daha mutlu olduğum dönemler de geldi mesela. iyi ki bitmiş dediğim zamanlar. nereye gelicem, artık değişiyorum sanırım (büyümek fazla iddialı mı, yoksa cuk mu oturuyor şüphelerim var hala) bugün kadir gecesi ve ben tutkuyla hiçbişeyi istemiyorum. alışkanlıklarımı korumak adına ısrarlı dualarım da yok. bana vakt-i zamanında varlıkları sebebiyle çok şanslıymışım gibi hissettiren insanlar kendilerini imha ettiler. yerlerine gelenler de aynı sürece girmekte sanırım.

bu sebepten, sen beni, sevdiğim insanları sağlık problemleriyle sınama, herşeyin de hayırlısı olsun.. amin.

Kırıcı olmayı öğreniyorum 101

2010-09-04T01:12:00.003+03:00

Erkeksen ve karşındaki sana rahatsız olduğu bir şeyden bahsetmeye çalışıyorsa, haklı da olsan, haksız da olsan bağır. Bas bas bağır ki, kimsenin seninle konuşmaya takati kalmasın. İşe yaramadı mı, o zaman o telefonu al bi yere fırlat, karşı taraf kendi kendine konuşsun dursun, umrumda değilsin'i hareketlere dökmüş olursun böylece.

Girl in white dress

2010-09-01T20:26:00.003+03:00

kardeşimin çok çapkın olduğunu söylemiş miydim?

2010-09-01T20:17:00.012+03:00

dünya kadar fotoğraf+minimum harf sarfiyatıyla tatil postu hazırlamayı ben de isterdim gençler. ama bazen imkanlar çok kısıtlı olabiliyor, fotoğraf makinesi, dilimizde kullanımı yaygın bir teknoloji ürünü olarak geçse de, tatile giden 7 kızın 7sinde de bulunmadığı zamanlar gelebiliyor. Şimdi biz naptık, tahmin etmesi çok zor olduğu için(!) ben bi özet geçeyim. Öncelikle yüzdük ama aramızda boğulma tehlikesi geçiren de oldu açıkçası, hepimiz başarıyla tamamlayamadık bu görevi, gezdik, dans ettik ki bak burası önemli, zira sevgili sevgilim dans etmeyi kendine tutku edinmiş, arzu edinmiş hatta yaşama amacı edinmiş, kapı gıcırtısına ritim tutup utanmasa yandan yandan oynayacak olan bir nev-i şahsına münhasır insan olup, bense dans aşkıyla yanıp tutuşmayan, hatta pek de haz etmeyen, istisnaları olmadıkça kendini ortaya atmayan bi tipim. bu iki insan bi arada olunca da devasa problemlerin, sen dans etmedin de ben ettim de sen niye seviyosun da ben niye sevmiyorum da çatışmaları gırla gidiyor. hehe şaka, gırla gitmiyo ama gidiyor yani ara ara, bazı bazı. gel gör ki, marmariste bütün tabularımı yıkıp, günlerce saatlerce dans ettim, tuncay sevimlisi görse mutluluktan ağlardı sanırım :) neyse. ilk gece eldivino diye dünya güzeli bi yere gittik, hatta ben beynimden vurulmuşa döndüm, beyaz beyaz koltuklar, beyaz masalar, beyaz uzun tabureler, beyaz tüller, herşeyin beyaz olduğu harika bir yerdi. tuvalete gittiğinde seni çeşit çeşit krem, makyaj malzemesi, aseton, deodorant falan karşılıyordu, çok acayip. bi de denize sıfır böyle hemen önünde yat limanı gibi bişi vardı, zengin yaşlı amcalar resmen o yatlardan inip geliyorlar lan, para içinde yüzüyolar bildiğin. benim için en önemli olan kısmıysa şu aslında: ortam bir yorgo, bir alexis, bir sakis efendime söyliyim bir yannis kaynıyordu. yonanlar geldi amman yarabbim dedim. böyle beyaz laci ya da direk beyaz dexter navigator tipli ayakkabılar, beyaz pantalonlar ve beyaz bol keten gömleklerle yunan yunan dolaştılar. yunanca sen ne güzel bi dilsin ayrıca ya, bi sürü yunanca şarkı söylediler, ayaklarımın yerden kesildiği harika anlardı :) ama cumartesi gecesi aynı yer küçük sırlar dizisi çekiliyormuş gibi bi hal aldı, zengin bebeleri bastı ortalığı, biz de kaçtık.

bir hafta boyunca kendimizi son gece fish bowl içicez diye gaza getirmişliğimiz var bir de. fakat o tam bir hayal kırıklığı, boyutsuz bir fiyaskoydu.biz bi mavisini görmüştük ama açık mavi değil böyle bildiğin net mavi, farklı rengi ve çeşitleri olduğunu kavrayamadığımız için sadece fish bowl istiyoruz diyebildik, o da bize turuncu bişi getirdi bu akvaryumlarda ama adeta cappy karışıktı. üstten çektiğinde direk meyve suyu, alttan çektiğinde alkol tadı geliyordu, karışmamış bile ikisi birbirine, o derece. burdan çok sevdiğim insan çagoya seslenmek istiyorum, bu görünüşü güzel içeceklerden yapalım içelim bence hep beraber, hatta çorba kasesiymişcesine kafaya dikelim :) sonra ben bi yerlere kusarım artık :/

küçük kızım adsız

2010-08-20T00:49:00.006+03:00

anne oldum ben, yani bilemedin teyze(anne yarısı) oldum ama ben kendimi anne gibi hissediyorum, ahah. vakti zamanında, abartmiyim öss'ye hazırlanırken işte, sağıma soluma hep bi golden'ımız olsaydı, gezdirseydik oynasaydık kordonda, daha mı mutlu olurduk acaba minvalinde sorular yönelten bir insandım. derken derken yaz okulundan eve bi döndüm, küçücük minicik kızım kapıda karşıladı beni, meğersem 2 haftadır bizdeymiş :) adı cookie, mitra ve balım arasında belirsiz. her gün farklı isimle seslendiğimiz için manyak olucak diye tedirginim. ufaklığın hayattaki en büyük eğlencesi kapı çalınca kapıya koşmak, adeta bir teşrifatçı gibi gelenleri buyur etmek. ve en çok zamanını geçirdiği aktivite de uğurunda kurabiye alabilmek için gidip gidip kurabiye çekmecesinin altında oturmak, volta atmak, gel seviyim biraz seni diye yaklaşanı şirinlik yapa yapa kurabiyelere doğru yöneltmek. hiç doymuyor, kimlere çektiyse :/

az önce koşa koşa salona geldi, patileri pembe pembe, çenesinde pembelikler, kanamış mı nolmuş diye çok korkuttu bizi. meğersem edanın odasındaki ruju yemiş eşek sıpası.

hacettepe!

2010-08-13T10:47:00.002+03:00

geçen sene bugunlerde başlamıştım bu bilogu tutmaya, 1 yıl oldu bebeler. şimdi gene öss açıklandı, ufaklık hacettepeden çıkıp doktor olucakmış meğersem, öyle açıklandı yani :) evdeki onca tıp yazma baskısına rağmen yazdı, kendi etti, şimdi kendi ağlasın ders çalışırkenen :) çok acayip bişi ya, koca bir hayatı şekillendirdim ben geçen sene, sonra şimdi eda, kocaman kocaman seçimler. en küçük napıcak acaba.. bi de ben hiç ders çalışamıyorum. aklım bi dağınık. 22si gibi tatile gidicez nilgün, zeynep, yeliz, ben ve hazal. orda toparlıcam, çünkü biiiiz bu tatili çok hak ettik! bitirirken, lanet olsun sana fizik 106.

hayatımızın bi kısmını boka benzeten öss, uzunca bi süre hoş kal, hoşçakal, başka gençlere zulmet bebeyim. öptüm by.

2010-08-01T23:13:00.002+03:00

bu güne, ileride bir gün hatırlıyacağımı düşündüğüm için bişiler not düşmem gerek gibi geliyor. ama ben sadece burukluğumdan, hayalkırıklığımdan bahsedebilicek haldeyim, çok üzücü...

2010-08-01T23:08:00.001+03:00

buruk.

2010-07-13T11:45:00.003+03:00

refik halit karay'ın buyurduğu gibi...

'bazı insanlara kızıyor, bazı insanlardan kötülük görüyorsan, günün birinde onların nasıl dize geldiğini ancak uzun yaşamakla görürsün. hayatta en büyük intikam yaşamaktır'

We Both Go Down Together

2010-07-10T13:30:00.001+03:00

hold tight, it's just beginning.

2010-07-03T11:40:00.001+03:00

hiç dinlenmiş uyanmıyorum. aldatılmış uyanıyorum.

sen bakarken soyunamıyorum

2010-06-29T22:39:00.002+03:00

"beklemekte olduğun şey, ancak onu beklemeyi unuttuğunda gerçekleşir. bu, evrenin 'sen bakarken soyunamıyorum' deme şeklidir."

peki.

kız bilogu 2!

2010-06-22T14:29:00.008+03:00

ilk olarak o postu yazdıktan sonra gittim bakır alevine boyadım ben saçlarımı. o aşağı yukarı şöyle bişi oldu ;

tuncay şahanesi ağzı açık foto çekmeye bayıldığı için bu böyle, bi tane daha var ki onda da gülümsemekle yüzümü buruşturmak arasında kararsız kalmışım belli ki, sadece saçlara bakmak suretiyleidare ediverin bebekler

sonra günlerden bir gün, tuncay'la sohbet edip zaman öldürürken, gözümüz bir kıza takıldı. daha ziyade saçlarına. amman yarabbi dedik, böyle hani klişe olan siyah saçlı bi kızın saç uçlarını kızıla boyatmasıdır bilirsiniz, bu hatun tepeleri kızıl yapıl uçlara siyaha boyatmış. böyle baktık kaldık, yan masamızda oturduğu sürece gözlerimizle kızı rahatsız ettik. ben hemen özenen bi insan olduğumdan mütevellit, izmir'e gelir gelmez yemedim içmedim, kızın saç rengini aynen gittim yaptırdım. saç modelimiz de aynıydı önler uzun arkalar kısa, fakat kahkülleri yoktu bir tek. kahkülleri ben de istemiyorum zaten artık sıkıldım. neyse işte o saçlar da bunlar.

sakız adası diye bi kafe var, sahibi rum. yunanistan'a gitmişiz gibi olmuş bu foto çok sevdim ya :) bi de evet ben, kaç gün (üç) özlediği sevgilisinin karşısına makyaj yapmadan çıkıcak kadar leylayım artık, evden uçarak, koşarak, zıplayarak çıktım.

bu post burada biter :)

şimdi şöyle oldu bi sürü şey

2010-06-22T12:26:00.007+03:00

bi sürü zamandır anlatmıyorum, artık vaktidir. güzide okulum odtü, kendini kapatma kararı aldı, 11inde güzide şehrim izmire döndüm ben de. dün buket, güncer ve denizle görüştüm. deniz benim eskiden çok yakın arkadaşımdı, anlatmışımdır sanırım, fakat sonra karşılıklı olarak fes ettik bu ilişkiyi. böyle dün görüşünce, ki özlemişim, hem çok tanıdık hem çok yabancı tuhafça bi sürü his. kendime kızdım. benim çevremde şu son 1 yıl, defalarca canımı bilerek yakmış dost bildiğim insanlara gösterdiğim gereğinden fazla anlayış ve toleransın 1/10unu denize gösterememiş olmama kızdım ki o kız bana, bu sene olanların, kabullendiklerimin 10da 1ini yapmamıştı gene. eskisi gibi olmaz ama insanların hakkını yemiş olduğum için üzüldüm. doğru davranamıyorum. bugün mesela, çok yakın görüp konuşamayarak kendi içimde çeliştiğim arkadaşlarım var. sen bunu bunu bunu yapıyorsun ama bu yaptıkların beni rahatsız ediyor, üzüyor diyemeyecek haldeyim. eziğim sanırım. işte tuncay'a sordum sonra, insan ilişkilerinde neden bu kadar başarısızım diye, edindiğim çevrenin çok sınırlı olduğundan, çok az arkadaş tutup, onlara güvenilir olsun olmasın her şeyi anlattığımdan, çok fazla sıfat yükleyerek, bir avuç bile olmayan insanlardan daha çok korumacı tavır, ilgi, sevgi, güvenilirlik, mükemmellik beklediğimden onları bu ağırlığın altında ezdiğimden, bunların çok azını görünce kendim o mutsuzluğun altında ezildiğimden bahsetti. ki çok üzücü bi şekilde de haklıydı yani. sırf bu sebepten, bu sene yapmadığı kalmayan insanları tekrar tekrar alttan alma/affetme yoluna gittim, yok mu sanki başkası, başka her hangi biriyle bir daha o kadar yakın olamazmışım gibi, olma şansım elimden alınmış gibi, bi daha hiç kimseyle tanışamıycak ve ömrümün sonuna kadar yapayalnız kalıcakmışım gibi hissediyordum ayrıca. kocaman bi tutarsızlık içindeydim, bi yanda bu kadar büyütülücek bir şey yokken çok yakın olduğum bi kızı hayatımdan çıkardım, bi yandan büyütülmeye gerek olmıycak kadar hayvani büyüklükte ihanetler eden insanlara, ya işte onun da nefreti biticek öfkesi dinicek, o zamana kadar sabrediyim ben diye dünyanın anlayışını gösterdim. bi taraftan indirdi tokadı, ben öbür yanağımı döndüm yani al bi de burdan vur.

tuncayın bana kattığı en büyük şey de şu oldu, sen çok da seviyor olsan, çok da değer veriyor olsan, karşındaki bilinçli, farkında ola ola seni acıtmaya çabalıyorsa, derdi zoru bu olmuşsa, onunla bi ilişkiyi yürütmeye çalışmak sadece sana daha fazla zarar vericektir. çok kolaymış gibi gözükmüyor ama o kadar bezdim ki benim için yapılamaz olmaktan çıkalı çok oldu. sonra buketle konuştum dedim ya dün, o da aynı cümleleri kurdu bana.

okul bitti dedim ya, hiç bi dersten kalmadan geçtim bu şahane ama ortalamam 2.11 geldi bu hiç şahane değil. bu yaz deniz kum güneş değil belki ama ottü yolları gözüktü bana.

hasretimden prangalar eskiten sevgili izmir'e geldi bi de, bu sanırım en can alıcı noktaydı sona kaldı. izmir'e gelmekle kalmadı; annem, teyzem, eda, aysu, gözde ve buketle de tanıştı. biraz terledi yavrucağım. gel gör ki annemi de teyzemi de tavlamaktan kendini alamadı, ahah. aysu'nun birebir cilve yaptığına da şahit olmadım değil :)) canım benim.

ilk günü şöyle ölümsüzleştirdik :

annem, sevgilim, kuzenim. hehe seviyorum sizleri.

tuncay'ın benim yanımda durup, olabildiğince düzgün olan şeyleri gösterme çabası, bana kendimi çok güvende hissettiriyor. sağol şekerim :)

bi şekilde, ben elimi kolumu bağlayan şeylerden kendimi sıyırıp atıyorum, kirlenmiş kısımlarını ayıklıyorum, daha temiz bakmak istiyorum artık. ankaraya dünya kadar küfür etsem de orda, sınıf arkadaşlarımla, tuncayla, tuncayın hepsi birbirinden sevimli arkadaşlarıyla pek mutluyum. tahtalara vuralım!

2010-05-10T20:52:00.002+03:00

"başka şehirleri özleyelim orada, seninle..."